Date:Lipiec 21, 2012

Zdziczenie Obyczajów Pośmiertnych

Zdziczenie Obyczajów Pośmiertnych Bolesława Leśmiana.

Reżyseria: Szczepan Szczykno
Scenografia: Adam Obuchowicz,
Kostiumy: Maryna Wyszomirska
Muzyka: Roman Ziemlański
Wykonawcy: Aleksandra Jankowska, Agata Meilute, Jerzy Łazewski, Maciej Wyczański, Roman Ziemlański.

Jednoaktowy dramat poetycki „Zdziczenie obyczajów pośmiertnych” to opowieść o miłości, namiętności i zbrodni. Akcja spektaklu rozgrywa się w zaświatach, a bohaterami są umarli.

Marcjanna (Agata Meilute), Krzemina (Aleksandra Jankowska) i Sobstel (Jerzy Łazewski) wstają z martwych żeby w szczególnym obrzędzie niby – dziadów odegrać na nowo swoje losy, dopowiedzieć je, a nawet spróbować zmienić bieg historii. Krzemina była żoną Sobstla, a Marcjanna jego kochanka. Marcjanna zamordowała żonę kochanka, która stała na drodze jej miłości. Czy było to na pewno zabójstwo? Nie oglądamy na scenie zbrodni, lecz jedynie jej rekonstrukcję, przypominającą rekonstrukcje sądową.

Pięknym dopełnieniem Leśmianowskiej poetyki są wspaniałe songi śpiewane przez aktorów i wykonywana na żywo muzyka gitarowa Romana Ziemlańskiego. Zastosowany w dramacie zabieg teatru w teatrze sprawia, że Cienie Zmarłych staja się aktorami, blask księżyca światłem reflektora, a groby cmentarne widzami.

Wokół śmierć i rosa.  A nieco wyżej próżnowanie świateł nocnych i chwilowa nieobecność Boga